OF HOE HET ALLEMAAL BEGON...

Zo'n twintig jaar was ik deeltijds leerkracht binnen de lagere school.

Dit deeltijds werken zorgde ervoor dat ik mijn taken - zowel in de klas als thuis - met ruimte,
rust en passie kon uitvoeren.

 

Mede hierdoor kon ik verschillende jaaropleidingen en cursussen volgen rond "communicatie",
een item dat me sterk bezig hield.

 

In 2002 hoorde ik kinderen op school mopperen:
"Hier wordt veel gepest en jullie doen er niets aan!"
Dat was slikken, maar tegelijkertijd de start om beter naar hen te luisteren.

 

Vanaf dat moment zetten we met enkele collega's - op afgesproken momenten binnen de middagpauze -
onze deuren open om kinderen op te vangen die boos waren, bang, verdrietig,... die pestten of gepest werden.

Omdat ons engagement vertrok vanuit "pestproblemen", wilden we een krachtig signaal geven door onszelf "pestjuffen" te noemen.
Zo was het meteen duidelijk waar we voor stonden.

Al gauw echter gingen de gesprekken niet alleen over pesten, maar ook over ander kinderverdriet.

 

In 2012 volgden 15 collega's uit school Drakenhof (in Deurne) ten huize Jaklin een intensieve training om op een constructieve manier met kinderen te praten.
Tien ervan profileren zich uitdrukkelijk als pestjuf of pestmeester.

Ikzelf ben intussen op pensioen.

Of toch niet helemaal?!

 

Inmiddels heeft de school een systeem uitgewerkt waardoor de gesprekken vooral tijdens de schooluren kunnen plaats vinden. 

AAN HET WERK

Mortselsesteenweg 254 2100 Deurne